آرمین رفت ...

آرمین حدود یه ساعت پیش خداحافظی کرد و پرونده همدان رو بعد پنج سال بست. آرمین جز اولین افرادی بود که تو کلاس باهاش آشنا شدم و با وجود اینکه از همون سال اول خونه گرفته بود و تو خوابگاه نبود؛ باز هم دوستی خوبی بینمون شکل گرفت و البته تو این 5 سال پستی و بلندی کم نداشت.

در هر صورت آرمین از اون آدم هایی خواهد بود که بعد از همدان برای خودم حفظش میکنم و همیشه دوست من خواهد بود.

امیدوارم باز هم همدیگه رو ببینیم و روزهای قشنگتری هم داشته باشیم.

+ امروز ساعت 6 با مسعود، ابی، مری و ارشیا رفتیم جایی که همیشه تیر ماه باید میرفتیم: مرادبیک.

پوستم کنده شد! خیلی وقت بود اینقد راه نرفته بودم به ویژه با همراهی عرق سوز! خوش گذشت و الان خسته و کوفته دراز کشیدم.

+ با وجود اینکه هنوز برای پروژه کاری نکردم و معرفی به استاد هم مونده، احتمالا به عروسی 17 تیر مهرداد نمیرسم و باید یه مقدار به خانوادم دروغ بگم که اینجا کارم گره خورده و نمیتونم بیام که بی خیال ما بشن!